Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΖΗΤΑΕΙ ΕΛΕΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΙΟ!


ΟΡΙΣΤΕ ΤΙ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ Ο ΤΖΕΡΩΝΥΜΟΣ ΣΤΟΝ 3ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΟΡΔΥΠΟΥΡΓΟ

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Ἐπιστολή Ε.Π.Μ πρός Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο μέ κοινοποίηση πρός ὅλους τους Ἐπισκόπους καί τήν Ἱερά Σύνοδο

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ
ΤΗΛ.  2108025211
Ἀρ. πρωτ. 39                                                        Μαρούσι 18-01-2012
Μακαριώτατε
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Πατέρες,
Εὐλαβῶς ἀσπάζομαι τήν Δεξιάν Σας.
Μετά τό πέρας τῆς ἡμερίδος στό Πολεμικό Μουσεῖο τῇ 14η Ἰανουαρίου 2012, μέ θέμα «Τά αἴτια τῆς «κρίσεως»στήν Ἑλλάδα καί προτάσεις γιά τήν ὑπέρβασή της» καί ἀφοῦ ἀκούστηκαν μετά προσοχῆς οἱ εἰσηγήσεις τῶν ἐγκρίτων ὁμιλητῶν ἀπό τούς χιλίους περίπου συνέ­δρους, κληρικούς καί λαϊκούς ὅλων τῶν ἡλικιῶν καί ἀφοῦ ἐξήχθησαν καί ἀνεγνώσθησαν τά πορίσματα, προηγηθείσης ἐλευθέρας συζητήσεως, εὐσεβάστως Σᾶς τά καταθέτουμε.   Οἱ ὁμιλίες δημοσιεύονται στό διαδί­κτυο.
Κατά τή διεξαχθεῖσα συζήτηση καί κατά τά διαλείμματα οἱ σύνε­δροι ἐναγωνίως μᾶς ἔθεταν τό ἀμείλικτο ἐρώτημα πού ἀσφαλῶς θά ἔχει φθάσει καί στά δικά Σας ὦτα: Μά τί κάνει ἡ Ἐκκλησία;  Ἐννοώντας τή διοίκησή Της, τήν Ἱερά Σύνοδο, τούς Μητροπολῖτες, σύσσωμη τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Πατέρες,

Ποτέ, μά ποτέ ὁ λαός μας, τό ἔθνος μας δέν βρέθηκε σέ παρό­μοια ἐπικίνδυνη περίσταση.  Εἶναι ἡ πρώτη φορά στή μακραίωνη ἔνδοξη ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας πού ὅλοι οἱ κυβερνῆτες του βρίσκονται ὄχι μαζί μέ τό λαό πού ἐκπροσωποῦν, ἀλλά ἀπέναντί του.  Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού δέν ἔχουμε ἐκλεγμένο πρωθυπουργό.  Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού συμπολίτευση καί ἀντιπολίτευση συστρα­τεύονται, ὡς μή ὤφειλε, ἐνάντια στά συμφέροντα τοῦ λαοῦ.
Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού κόπτονται οἱ ὑπουργοί μας, ὄχι γιά τά συμφέ­ροντα τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά γιά τό πῶς θά εἶναι συνεπεῖς στούς δα­νειστές τους, μέ κόστος τήν ὁλοκληρωτική καταστροφή, σέ ὅλα τά ἐπίπεδα τοῦ ἰδιωτικοῦ καί τοῦ δημόσιου τομέα.  Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού τόσο κυνικά καί ὠμά ἀπειλεῖται καί ὀνειδίζεται καί σφυροκοπεῖται ὁ Ἑλληνορθόδοξος πολιτισμός καί ὁλόκληρος ὁ κοινωνικός ἱστός.
Ὑπάρχουν ἀδελφοί μας ἄστεγοι καί πεινῶντες, πρώην εὐκα­τάστατοι.  Ψαχουλεύουν τά σκουπίδια γιά νά βροῦν κάτι φαγώσιμο.  Δύο χιλιάδες αὐτοκτονίες ἔχουν διαπιστωθεῖ τό τελευ­ταῖο ἔτος.  Καί ἐξακο­λουθοῦν οἱ κυβερνῆτες μας νά μᾶς ἀπειλοῦν μέ νέες περικοπές ἀποδοχῶν καί μέ πλήρη διάλυση τῆς κρατικῆς μηχανῆς.
Μόνος στόχος καί ὕπατος νά ἀνταποκριθοῦμε  πρός τίς ὑποχρεώσεις μας στούς δανειστές μας, καί νά ὑπογραφεῖ στανικά – «δημοκρατικά» – ἀπό τά δύο τρίτα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἡ Δανειακή Σύμβαση.  Μέ ἀμείωτους ρυθμούς, ὅποια νοικο­κυριά ἀκόμη στέκονται, ἀπειλοῦνται μέ τήν ἀνεμπόδιστη δράση τῶν ἄγνωστων, πάντοτε ἀσύλληπτων ληστῶν.
Τό πάντων ὅμως δεινότερον εἶναι, ὅτι ἀπό μέρα σέ μέρα  ἐπί­κεινται οἱ ὑπογραφές ἑκατόν ὀγδόντα βουλευτῶν γιά νά ἐπικυ­ρωθεῖ ἡ ἐπάρατη Δανειακή Σύμβαση.
Δυστυχῶς ὁ πρώην πρωθυπουργός τῆς χώρας μας μαζί μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν τό Μάϊο τοῦ 2010 ὑπέγραψαν μόνοι τους σ’ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου μέ τούς δανειστές τό ξεπούλημα ὁλό­κληρης τῆς Ἑλλάδος μέ ὅρους ἀμετάκλητους.  Γιά νά ἰσχύει ὅμως ἡ Δα­νειακή Σύμβαση πρέπει νά ὑπογραφεῖ ἀπό τά δύο τρίτα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων.
Βάσει αὐτῆς τῆς σύμβασης ξεπου­λιέται ἔδαφος, ὑπέδα­φος – ὀρυκτά, ἐναέριος χῶρος, παραθαλάσσιος καί ὑπερθαλάσσιος, πολιτι­στικοί μας θησαυροί (πχ Ἀκρόπολη Ἀθηνῶν κ.τ.λ.) καί ὅλη ἡ ἰδιωτική καί δημόσια περιουσία τῆς Ἑλλάδος.  Ἀπίστευτο καί ὅμως ἀληθινό!  Ὁ Συνταγματολόγος ὁμότιμος καθηγητής τῆς Νομικῆς κ. Γ. Κασιμάτης εἶναι ὁ πρῶτος πού ἔφερε εἰς φῶς τή Δανειακή Σύμβαση.  Ἦταν προσωπικός νομικός σύμβουλος τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου.
Ἀπορεῖ καί ἐξίσταται ὁ κύριος καθηγητής, πῶς τό παιδί τοῦ Ἀνδρέα ἔφτασε σ’ αὐτό τό ἀκραῖο κατάντημα, ἀφοῦ τόσο ἐξευτελιστική Δανειακή Σύμβαση δέν θά μποροῦσε νά ὑπογραφεῖ ἀπό τούς κυβερνῆτες οὔτε στό πιό ἄσημο κατεστραμμένο τριτοκοσμικό κράτος.  Τά παιδιά μας, τά ἐγγόνια μας, τά δισέγγονά μας θά εἶναι ἐς ἀεί δοῦλοι, ὑπήκοοι, ἁλυσσοδεμένοι στούς δανειστές, δηλαδή στούς ἄρχοντες τῆς Νέας Ἐποχῆς, πάμφτωχοι, πού δέν θά ἔχουν μοῖρα στόν ἥλιο καί στόν ἀέρα τῆς πανέμορφης καί πανένδοξης χώρας μας.
Ἀπό τούς δημοσιογράφους πληροφορούμαστε ὅτι κάτωθεν τῆς Κρήτης Ρωσικά πολεμικά πλοῖα, καθώς καί Ἀμερικανικά καί Ἰσραηλινά μέ τήν παρουσία τους καί μέ ἐπίσημες προτάσεις στήν Κυβέρνηση τῆς χώρας μας ζητοῦν τή συγκατάθεσή μας γιά εὐνοϊκό­τερη συνεκμε­τάλλευση τῶν κοιτασμάτων πετρελαίου καί φυσικοῦ ἀερίου, δηλαδή μέ καλύτερους ὅρους ἀπό τούς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης.
Μήπως ἡ παροῦσα συγκυρία εἶναι ἐκ Θεοῦ οἰκονομημένη γιά νά μπορέσουν οἱ κυβερνητικοί μας νά ἔχουν ἄλλοθι γιά νά μήν ὑπογράψουν τήν παντοτεινή καταδίκη μας μέ τήν κύρωση τῆς Δανειακῆς Σύμβασης;
Ἡ Σεπτή Μακαριότητά Σας μετά τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπο­λιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκφράζοντας τό σύνολο τοῦ Ἑλληνι­κοῦ λαοῦ θά μπορούσατε νά ζητήσετε ἀπό τούς ἐκπροσώπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου μας νά μή ἐπικυρώ­σουν τή Δανειακή Σύμβαση.
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι
Μή μᾶς κατηγορήσετε γιά ἐγωισμό, γιά ὑπέρβαση κ.τ.λ.  Ἐγωισμό ἔχουμε ἄφθονο.  Ὁ σεβασμός μας καί ἡ ὑπακοή ἐπίσης εἶναι ἐγνωσμένα πρός τά σεπτά πρόσωπά Σας.  Ὅμως βρισκόμαστε στό παρά πέντε, στό χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ.  Ἐσεῖς μέ τό κῦρος πού διαθέτετε δέν θά ἀρθρώσετε μιά λέξη; 

ΤΕΛΙΚΑ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΙΟ

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας.

Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.

Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα.

Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης.

Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους.

Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους.

Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.

Στις δύσκολες και – αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι.

Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.

Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων.

Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.

Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.

Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.

Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας. Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.

Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.

Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.

Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.

Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.

Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας. Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.

Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα. Δυστυχώς όμως !

Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά.

Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους.

Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές.

Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.

Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.

Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.

Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.

Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.

Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.

Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.

Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.

Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα…

Από http://romfea.gr/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s